Hieraŭ mi spektis la sunon peze fali
Hieraŭ mi spektis la sunon peze fali
la larĝan landon de ruĝiĝa maro.
Tiel ĝi kuris kiel la riveroj faras,
kiel ilia akvoj sone iras ilian morton.
Mia pensetoj ankaŭ fuĝis en la tempo,
kaj, kiel la suno, tiel ili lume brilas
kiam fajrigas la malmilda papero
kie ilia estas malordone skribita.
Esta entrada fue publicada por José Antonio Casares González el Sábado, 12 de junio de 2010 a las 6:31 pm en la categoría Estética.
Puede seguir los comentarios a esta entrada en RSS 2.0.
Puede dejar un comentario, o enlazarlo desde su sitio.